Η ΑΛΑΜΠΡΑ (LA ALHAMBRA)

Αλάμπρα (αραβική λέξη) σημαίνει παλάτι κόκκινο, επειδή τα τείχη είναι χτισμένα με κόκκινη πέτρα. Σήμερα περικλείει όλα τα χτίσματα που υπάρχουν επάνω στο λόφο: Τα παλάτια Ναζαρί, το παλάτι του ΚΑΡΟΛΟΥ Α', το οχυρό Alcazaba καθώς και άλλα μεταγενέστερα κτίρια. Στην ανατολική έξοδο των τειχών βρίσκεται το Generalife (Χενεραλίφε), οι κήποι του Σουλτάνου.

ΤΑ ΠΑΛΑΤΙΑ ΝΑΖΑΡΙ (PALACIOS NAZARIES)

Χτίζονται τον 13ο αι. και είναι τα πιο καλοδιατηρημένα Αραβικά κτίσματα του μεσαίωνα στην Ισπανία, θα μπορούσαμε να τα χωρίσουμε σε τρία μέρη:

• Το Mexuar, μέρος που αποδίδεται η δικαιοσύνη
• το επίσημο παλάτι με το σαλόνι του θρόνου
• και το Haren-χαρέμι.

Το πρώτο σαλόνι από το οποίο εισέρχεται κάποιος στο παλάτι ονομάζεται mexuar, σαλόνι της δικαιοσύνης όπως γράφει σε μερικές αραβικές επιγραφές, «Αν ζητάς δικαιοσύνη θα σου αποδοθεί». Στο βάθος υπάρχουν παράθυρα σε μια μικρή αίθουσα όπου μάλλον θα ήταν προσευχητήριο, και από όπου έχουμε μια πανέμορφη θέα του Albaycin, της παλιάς Αραβικής Γρανάδας. Τυπικά σπιτάκια, εκκλησίες που πριν ήταν τζαμιά και στενά σοκάκια του μεσαίωνα. Δίπλα στο Albaycin είναι το Sacromonte η τρωγλοδυτική τσιγγάνικη συνοικία με τα προστατευτικά τείχη της μεσαιωνικής Γρανάδας. Από μία μικρή τετράγωνη πύλη και διαδρόμους εισέρχεται κανείς σε μια μεγάλη παραλληλόγραμμη αυλή με πισίνα και σειρές από μυρτιές. Εδώ θα ήταν οι δημόσιοι χώροι, το επίσημο μέρος του παλατιού.

Στο βορινό σημείο της αυλής είναι το σαλόνι του θρόνου - σαλόνι των πρεσβευτών που ψηλά τελειώνει σε αμυντικό πύργο. Η οροφή του σαλονιού είναι ξύλινη και αναπαριστάνει τον Αραβικό ουρανό σε χρώματα σχεδόν ξεθωριασμένα...
Πάνω από οκτώ χιλιάδες κομματάκια ξύλο... Μεγάλα παράθυρα ανοίγουν προς την ανατολή, δύση και βορρά προσφέροντας μια μοναδική πανοραμική άποψη της Γρανάδας του Albaycin και Sacromonte.
Όλοι οι τοίχοι είναι επικαλυμμένοι και διακοσμημένοι με στόκο και γύψο κατεργασμένο όπου ακόμα διακρίνονται τα χρώματα της Αλάμπρας το κόκκινο, μπλε, πράσινο και χρυσαφί.
Εδώ αναφέρεται στα Αραβικά ότι «εγώ είμαι η καρδιά σε σχέση με το σώμα» δηλαδή το πιο σημαντικό σημείο του παλατιού και μόνο για τον Σουλτάνο. Εδώ παίρνονταν οι μεγάλες αποφάσεις για το Βασίλειο της Γρανάδας που ήταν μεγαλύτερο σε έκταση από την σημερινή Andalucia - Ανδαλουσία.

Όλα τα παράθυρα είχαν πολύχρωμα κρύσταλλα προσδίδοντας μια ατμόσφαιρα σεβασμού και μυστηρίου στην αίθουσα.
Από μία μικρή σχεδόν μυστική πόρτα είναι η πρόσβαση στο Harem (χαρέμι) πιο γνωστό σαν η αυλή των λεόντων. Συμμετρικό, μαζεμένο και ιδιαίτερα οικείο, ιδιότητα που μας αφήνουν οι Αραβες σε αντίθεση με την επίδειξη της Αναγέννησης και του Γοτθικού. Εδώ βλέπει κανείς το κατάλληλο μέγεθος. Ούτε μικρό ούτε μεγάλο, αλλά λειτουργικό και ωραίο. Το Haren-χαρέμι δεν είναι μόνον ένας χώρος με πολλές γυναίκες, αλλά είναι το μέρος, όπου γίνεται η ζωή του Σουλτάνου με τις γυναίκες του. Στο κέντρο της αυλής υπάρχει ένα μνημείο με δώδεκα λεοντάρια από τα στόματα των οποίων ξεπηδά νερό. Στην μικρή αυτή αυλή υπήρχαν πανέμορφοι κήποι που σε συνδυασμό με τις 120 κολώνες έκαναν να νιώθει κάποιος σαν σε μια όαση.
Δύο τετράγωνα δωμάτια βόρεια και νότια της αυλής και διακοσμημένα, με γύψινα και με πανέμορφους θόλους Μοθάραβες, διακόσμηση σε φόρμα σταλακτιτών.
Το δωμάτιο στη νότια πλευρά λέγεται των ABENCERAJES μας θυμίζει τον θάνατο ευγενών Αράβων της Γρανάδας για λόγους πολιτικής και ερωτικής δολοπλοκίας, από τον τελευταίο Σουλτάνο BOABDIL.
Στο βορινό δωμάτιο σε μία επιγραφή αναφέρεται ότι «τα άστρα του ουρανού θα μεταφερθούν από τον ουράνιο θόλο σ' αυτόν τον μικρό θόλο για να γυρίζουν πέριξ του Σουλτάνου». Ηταν τα δωμάτια για αποκλειστική χρήση του Σουλτάνου.
Όλοι οι πίδακες και τα σιντριβάνια λειτουργούν με την μέθοδο των συγκοινωνούντων δοχείων. Μαζεύεται το νερό σε υπερυψωμένες δεξαμενές και με αυτόν τον τρόπο έχουμε μια συνεχή ροή νερού στο παλάτι. Μια πολυτέλεια για τους Αραβες συγκρίνονται με τα μέρη τους που ήταν ξηρά και άγονα.
Η συνεχής ροή νερού καθάριζε επίσης τα απόβλητα ή τις ακαθαρσίες από μικρές τουαλέτες κρυμμένες σ' αυτό το παλάτι του μεσαίωνα, πράγμα που ήταν άγνωστο σε όλη την Ευρώπη.
Από τα δύο δωμάτια της αυλής υπήρχε πρόσβαση στο «hamman» τα μπάνια, που ήταν μία αντιγραφή
των Ρωμαϊκών Θέρμων. Με το apoditerium - σάλα ατμού για την εφίδρωση, το caldarium - σάλα κρύου μπάνιου και το tepidarium - σάλα ξεκούρασης και τέλος του μπάνιου. Το σημερινό σύστημα της σάουνα ή καθαριότητα με εφίδρωση. Τα δωμάτια ξεκούρασης είχαν κρεβάτια για «ριλάξ» και αρωματισμό. Στα μπαλκόνια των πάνω διαδρόμων πάντα τριγυρνούσαν μουσικοί τυφλοί παίζοντας μουσική χωρίς να βλέπουν τον σουλτάνο και την οικογένεια του.

ΧΕΝΕΡΑΛΙΦΕ (GENERALIFE)

Πολύ κοντά στην Alhambra, ακριβώς έξω από τα τείχη, βρίσκονταν αυτό το μεγάλο περιβόλι, η ψυχαγωγία και η χαλάρωση των Σουλτά-νων της Γρανάδας. Ο κήπος για τον Αραβα της Ανδαλουσίας είναι ένα αμάγαλμα από λουλούδια, καλλιέργειες, φρούτα, κανάλια με νερό και δροσιά.

Ένας κήπος με λαχανικά, οπωροφόρα δέντρα και μυρωδιές από πορτοκαλιές και λεμονιές.
Το οίκημα βρίσκεται στο υψηλότερο σημείο της τοποθεσίας, σε μια πανέμορφη αυλή-κήπο με νερά και σιντριβάνια. Από εδώ έχουμε μια εξαιρετική θέα του παλατιού της Alhambra και της αραβικής Γρανάδας του Albaycin και του Sacromonte.
Αυτό που σήμερα αναφέρεται ως Χενεραλίφε, μοναδικός παράδεισος των Σουλτάνων της Γρανάδας που επισκέπτεται ο κόσμος, έχει μόνο μια μικρή σχέση με τους παλιούς κήπους.

ΠΑΛΑΤΙ ΤΟΥ ΚΑΡΟΛΟΥ V (PALACIO DE CARLOS V)

Με την πτώση της Γρανάδας στα χέρια των Καθολικών Βασιλέων (Ισαμπέλα - Φερδινάνδος) η πόλη αποκτά μια συμβολική αξία για την μοναρχία της Ισπανίας.
Έχοντας υπόψη ότι οι Καθολικοί Βασιλείς αναθέτουν την κατασκευή ενός πάνθεον για τον ενταφιασμό τους, μπορούμε να καταλάβουμε τον εγγονό τους τον Αυτοκράτορα, να θέλει να αφήσει κάτι δικό του στην πόλη...

Πρόκειται για ένα κλασικό παλάτι αναγεννησιακού ρυθμού που χτίζεται μεταξύ του 1526 και του 1560. Το εσωτερικό του χαρακτηρίζεται από την απλότητα,
και το κτίριο δεν κατοικήθηκε ποτέ. Σήμερα η κεντρική του αυλή χρησιμοποιείται για συναυλίες μουσικής
λόγω της ιδιαίτερης ακουστικής που διαθέτει. Εξωτερικά είναι ένα πελώριο τετράγωνο διακοσμημένο με αγάλματα, αετούς, λιοντάρια, κλπ. αλληγορίες γύρω από την μορφή του αυτοκράτορα σαν Καίσαρα.

Η ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ ΓΡΑΝΑΔΑ

Το 1453 οι Τούρκοι καταλαμβάνουν την Κωνσταντινούπολη και η Οθωμανική αυτοκρατορία σχεδόν χωρίς αντίσταση απειλεί όλη την Χριστιανοσύνη. Αυτό το γεγονός δημιουργεί στα τέλη του 15ου αι. μια αναμέτρηση μεταξύ Ανατολής και Δύσης. Σ' αυτή την συγκυρία οι καθολικοί βασιλείς κατορθώνουν να αποσπάσουν από τον Ισλαμισμό το βασίλειο της Γρανάδας, τελευταίας έπαλξης της μουσουλμανικής δύναμης στην Ευρώπη.
Αυτό αντιπροσωπεύει τον θρίαμβο του Σταυρού εναντίον του μισοφέγγαρου και όλη η Χριστιανοσύνη γιορτάζει το γεγονός. Οι καθολικοί Βασιλείς ενώ έχουν επιλέξει το Τολέδο, πρωτεύουσα της αυτοκρατορίας, για να ενταφιαστούν, αλλάζουν γνώμη και αποφασίζουν να μείνουν για πάντα στη Γρανάδα. Η Γρανάδα γίνεται το σύμβολο της Χριστιανικής νίκης και εκείνη τη στιγμή αντισταθμίζει την απώλεια της Κωνσταντινούπολης. Έτσι παραπλεύρως του καθεδρικού ναού χτίζεται ένα παρεκκλήσι - πάνθεον όπου βρίσκονται οι τάφοι των καθολικών Βασιλέων (Ισα-μπέλλας και Φερδινάνδου), καθώς και οι τάφοι της κόρης τους Ιωάννας της Τρελής με τον σύζυγο της Φίλιππο τον Ωραίο.

Η ΠΟΛΗ ΣΗΜΕΡΑ

Σήμερα η Γρανάδα ζει στην σκιά της ιστορίας της Alhambra και κάτω από την πάντα χιονισμένη Σιέρα Νεβάδα. Η Σιέρα Νεβάδα που πρώτη βλέπει τον ήλιο και τελευταία τον χαιρετάει στην Ισπανία είναι πηγή οικονομικής άνθησης για την πόλη της Γρανάδας. Ακόμη και σήμερα η πόλη είναι ένα από τα σημαντικά πανεπιστημιακά κέντρα της Ισπανίας.